düşler aleminde kırık bir kalp

düşler aleminde kırık bir kalp.

eğer yeterince uyuşturabilirse beynini, eğer yeterince uyuyabilirse, belki o rüyaların içinde tekrar tekrar yaşayarak bu deneyimleri, yanlış yaptığı yeri bulabilir, bir değişiklik oluşturabilir bu fare kapanında. yeterince tekrarlarsa belki bu uçurumdan, bu yalnızlık hissinden bir çıkış kapısı bulabilir? kim bilir, belki konuşmadan anlaşılan bir dil bulunur; ya da en azından öğretecek biri, onu öğrenmeyi…

düşler aleminde kırık bir kalp…

yan yatmış ve dizlerini göğsüne çekmiş bekliyor. o anı hatırlıyor; o acıyı. midesindeki kasılma ve göğüs boşluğunda derin, kanayan bir yara gibi sindirmeye çalıştığı o anı.

düşler aleminde kırık bir kalp. her gönül alışın ardından azarlanmış bir çocuk gibi: boynu bükük… hayatın tüm kapılarını sonuna dek açarak bakacak dışarıda birine: dışardan gelecek en ufak saldırıya da açık kalacak…

bu sebepleki kalbine de güvenmiyor artık. bu akılsız larva, belki kelebek olacak. lakin uslanmayacak, çölün ortasında; seraba koşacak biliyor.

düşler aleminde kırık bir kalp. iyileşmeyecek bir yara bu: biliyor. çün o vurdu ilk darbeyi. ilk kanı o döktü kusursuz bir hareketle. ne zaman kapanacak olsa tekrar yolar kabuğunu. arsız bir çocuktu çünkü. her şeye merak ve saf bir hüzünle koşan, tüm kapıları merak ve sevgiyle açan çocuktu. yumak karşısında yavru kedi…

düşler aleminde kırık bir kalp. kırdığı kalplerin intikamını alıyor kendinden. neye dokunsa tuzla buz. akıl almaz bir sızı veriyor kanarken. her kapandığında irin biriktiren bir yaradır çünkü. irini korkusuz bir el çekip almalıdır yaradan. ve tuz basmalı, alkolle yakmalıdır. lakin yeniden yayılır sinsi hastalık.

yüzünü örtmeli. kimse görmemeli bu sevimli, çirkin çehreyi. bilmezler çünkü, ne kahpedir. kanıverirler aman!

gözleri bile örtmeli. tek bir anı yakalar ve hapseder çünkü. hiç unutmaz içimde yaşayan ejderha. boş bir anı kollayıverir ve kusar tüm zehrini, nefes dahi aldırmaz.

dudakları dikmeli. tek bir heceden binlerce kapı açar içerde. farkında olmadan uçurumun eşiğine sürer. us’tan setsiz bir çağlayan ilerler ona doğru. korkmalı ondan. bu içinde gizliden gizliye hüküm süren benliğinden. krallığını başına yıkmalı onun.

düşler aleminde kırık bir kalp. kim bilir nereden sürgün, nereyedir yolu. bu çöl nereye sürükler onu? pek akıllı bir şey de değil, yalnız yürüyemiyor bile.

düşler aleminde kırık bir kalp… savaşmayı hiç bilmez, korkak… hep kaçmış, nasıl kanıyor yarası köpeğin! iyice bir akıllandırmalı bunu. iyice kanamalı; yerden kalkmamalı kafası. ölesiye dövmeli ki; öğrensin tekinsiz sokaklara girmemeyi.

geceyi gündüzden ayıramaz. bir eğitmen lazım aşağılık kişiliğe. işeyeceği yeri bilmeli bir it bile!

bu içindeki yaratık…

düşler aleminde kırık bir kalp. karanlık, her ışığa koşmayı öğretti ona. ve her ışık kendi karanlığını besler koynunda. beş para etmez usu, çıkar yol bulamaz ona. korku semirdi böylece. hiç kavga etmedi ömründe. kaçmak, bir ışıktan diğerine korku çölünde…

mil çekilmeli o gözlere…

uyumalı hep uyumalı böylece. göğsüne çekmeli kaynamış eklemleri.

eğer yeterince uyuşturabilirse beynini, eğer yeterince uyuyabilirse, belki o rüyaların içinde tekrar tekrar yaşayarak bu deneyimleri, yanlış yaptığım yeri bulabilir, bir değişiklik oluşturabilir bu fare kapanında. yeterince tekrarlarsa belki bu uçurumdan, bu yalnızlık hissinden bir çıkış kapısı bulabilir?

eğer yeterince çekerse dizlerini; belki…

belki içindeki o yaratık da küçülür onunla. belki başka rüyalar görebilir kırık düşler çemberi yerine.

düşler aleminde kırık bir kalp. korkak, sancıyor kendi içre.

düşler aleminde kırık bir kalp. büyür, belki kelebek olur tek gün için korkak.

düşler aleminde kırık bir kalp…

düşler aleminde…

Leave a Comment.