odada

olması için çabaladığın, dua ettiğin, uykusuz kaldığın, düşlediğin her şey…

uzandığında ya biraz uzaklaşır, ya da tuzla buz olur ya…

biraz sensin sebep buna, belki biraz da…

hep ıskalayarak yaşamak mı denir buna, yanlış isteklere el açıp dua etmek mi ya da?

ne zaman yetişir kendine insan, nerede bulur çağlar boyu aradığı düşü çölleşmiş dimağının kuytularında?

insan unuttuğunu nasıl unutur, tıka basa dolu belleğinin karanlık odasında?

ya susmalı şimdi, ya dilini kesip atmalı sokaklara…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir