vakta ki…

vakta ki, güzel yaşadık, güzeli;
pek çokları öldü,
kayıp bir sabah ayazında çatışarak sevdayla.
şehadet o gün, bugünden başka güzeldi
güzel başka güzeldi
şimdi ölüm de çok çeşitlendi…

baktıkça istikbalime…

Kemani Serkis Efendi (d.1885 Üsküdar – ö.1944, Paris)

kimseye etmem şikayet ağlarım ben halime
titrerim mücrim gibi, baktıkça istikbalime
perde-i zulmet çekilmiş korkarım ikbalime
titrerim mücrim gibi, baktıkça istikbalime

sıcaklar geldi

bu ara sık sık, “ulan ölsem ya” diyorum. “dirinden ne fayda geldi ki, ölünün ne hayrı dokunacak” derler, biliyorum…

yavaşça

artık
sen
siz
olamaz
bir
olabilir
iz
ancak
denize
kavuş
an
ırmak
bu
sevi
çoğal
arak
sabr
et
bak